Logowanie do systemu

Tradycja i Zwyczaje łowieckie

Używanie języka myśliwskiego - jeden z najważniejszych zwyczajów łowieckich. Każdy myśliwy powinien umieć się nim posługiwać. Wszelkie potknięcia w jego stosowaniu były i są wykpiwane, a nawet karane w obrzędowy, rytualny sposób.

                                      *Przy domu psy szczekają, w knieji zaś grają*

Ślubowanie - jeden z najważniejszych elementów ceremoniału łowieckiego. Jest to pierwszy obrzęd, z jakim spotyka się młody myśliwy, który po zaliczeniu stażu i zdaniu egzaminów po raz pierwszy bierze udział w polowaniu. Ślubowanie ma uroczysty charakter i winno się odbyć na zbiórce przed rozpoczęciem polowania. Ślubowanie przyjmuje przewodniczący lub łowczy koła. Ślubujący powtarza tekst ślubowania, klęcząc na lewym kolanie z odkrytą głową, broń trzyma w lewej ręce. Wszyscy uczestnicy polowania mają odkryte głowy. Opiekun stoi za ślubującym, trzymając prawą dłoń na jego lewym ramieniu. 

Przystępując do grona polskich myśliwych ślubuje uroczyście: 
- przestrzegać sumiennie praw łowieckich, 
- postępować zgodnie z zasadami etyki łowieckiej, 
- zachowywać tradycje polskiego łowiectwa, 
- chronić przyrodę ojczystą, 
- dbać o dobre imię łowiectwa i godność polskiego myśliwego.

Po wypowiedzeniu formuły myśliwy wstaje, a przyjmujący ślubowanie podaje mu rękę i wypowiada słowa: – Na chwałę polskiego łowiectwa bądź prawym myśliwym, niech Ci bór darzy! Zebrani na odprawie myśliwi odpowiadają – Darz bór!, a sygnaliści grają sygnał „Darz Bór”. Po odegraniu sygnału myśliwi nakrywają głowy. Przyjmujący ślubowanie dziękuje opiekunowi za trud poniesiony podczas szkolenia. Ślubujący przyjmuje gratulacje i życzenia kolegów, a następnie wstępuje do szeregu.

Pasowanie - według starego zwyczaju, gdy myśliwy upolował pierwszego grubego zwierza, wówczas odbywa się ceremoniał pasowania myśliwskiego. Na rozpoczęcie pasowania myśliwskiego sygnaliści grają sygnał „Pasowanie myśliwskie”. Pasowanie przeprowadza się tak, jak ceremonię chrztu, z tym że znaczenia farbą dokonuje się nożem lub kordelasem. Rota pasowania brzmi:

Zgodnie z wielowiekową tradycją pasuję Cię
na rycerza św. Huberta, znakiem farby Cię znaczę. 
Bądź zawsze wierny kniei i dobrym obyczajom łowieckim, 
przestrzegaj prawa łowieckiego. Darz bór Ci życzę! 
Myśliwy odpowiada: – Ku chwale polskiego łowiectwa!

Podczas wręczania złomu sygnaliści grają sygnał pokotu właściwy dla danego gatunku upolowanej zwierzyny grubej, a na koniec ceremonii pasowania myśliwskiego sygnał „Darz Bór”. Podczas ceremonii uczestnicy pozostają z odkrytymi głowami. W przypadku chrztu myśliwskiego i pasowania myśliwskiego, zwyczaj nakazuje, aby pozostawić farbę do końca polowania.

Gdy myśliwy upolował pierwszego grubego zwierza na polowaniu indywidualnym, to ceremonii pasowania może dokonać inny myśliwy. Wówczas na najbliższym polowaniu zbiorowym przeprowadza sięsymboliczne pasowanie, polegające na odegraniu sygnału „Pasowanie myśliwskie” oraz złożeniu gratulacji.

 

Pokot - to ubita zwierzyna rozłożona w określonym porządku według łowieckiej hierarchii. W pierwszym szeregu ułożone zostają wielkie drapieżniki (wilki i rysie), następnie: łosie, jelenie, daniele, dziki, sarny, lisy i inne drapieżniki futerkowe, dalej: zające, króliki, a na końcu ptactwo łowne. Myśliwi stają w szeregu u czoła pokotu, a naganka po przeciwnej stronie. Prowadzący polowanie ogłasza wyniki polowania, a trębacze odtrąbiają rozkład. O zmroku rozpala się ogniska.

schemat-pokotu

Nagradzanie złomem - złom to gałązka świerku, sosny, jodły, dębu lub innego drzewa. Prowadzący polowanie łamie gałązkę na trzy części. Jedną wkłada zwierzynie do pyska jako "ostatni kęs", drugą składa na ranie postrzałowej, a trzecią, pomazaną w farbie, wręcza szczęśliwemu strzelcowi na kardelasie lub kapeluszu wraz z gratulacjami. Otrzymany złom myśliwy zakłada za wstążkę kapelusza i nosi do końca polowania.

Chrzest myśliwski – to bardzo stary zwyczaj związany z upolowaniem pierwszej sztuki zwierzyny danego gatunku. Odbywa się na polowaniu zbiorowym, zwykle po skończonym miocie, a na polowaniu indywidualnym po podniesieniu zwierzyny.

Na rozpoczęcie chrztu myśliwskiego sygnaliści grają sygnał „Pasowanie myśliwskie”. Myśliwy z odkrytą głową klęka na lewym kolanie (od strony grzbietowej zwierzyny), trzymając w lewej ręce broń, opartą stopką na ziemi, przy lewym kolanie. Podczas chrztu wszyscy myśliwi uczestniczący w ceremonii przyjmują postawę stojącą oraz zdejmują nakrycia głowy (za wyjątkiem myśliwego dokonującego chrztu), trzymając je w lewej ręce.

Celebrujący nożem myśliwskim lub palcem znaczy czoło myśliwego chrzczonego farbą zwierzyny (przy drapieżnikach czyni to symbolicznie), wypowiadając następujące słowa:

Zgodnie z wielowiekową tradycją chrzczę Cię
znakiem farby i Darz bór Ci życzę!

Myśliwy odpowiada: – Ku chwale polskiego łowiectwa!
Sygnaliści grają sygnał pokotu właściwy dla danego gatunku upolowanej zwierzyny  oraz  „Darz Bór”, kończący ceremonię.

 

Hubertowiny - obchodzi się 3. listopada, w dniu patrona myśliwych św. Huberta. Łowom w tym dniu nadaje się uroczysty charakter. Polowanie trwa krótko, kończy je wspólne ognisko lub kolacja. Na hubertowiny zaprasza się gości mieszkających na terenie dzierżawionego obwodu i współpracujących z kołem.

Polowanie wigilijne lub noworoczne - należy do tradycyjnych polowań organizowanych przez większość kół łowieckich. Mają one szczególnie uroczysty charakter. Ich celem jest zacieśnienie koleżeńskich wiezłów, podkreślenie estetycznych wartości łowiectwa. Łowy takie trwają krótko, aby przy ognisku, w świątecznej atmosferze dokonać podsumowania przeżyć mijającego roku, utrwalić przyjaźnie i złożyć sobie świąteczne życzenia.

                                             *Bez towarzysza jak bez soli zażywać myślistwa*

Sygnały łowieckie - to system porozumiewania się myśliwych. Mają one nie tylko praktyczne znaczenie w czasie polowania, ale przede wszystkim są nieodłącznym elementem obyczaju myśliwskiego. Tradycja stosowania sygnałów myśliwskich na rogach lub trąbkach liczy kilka wieków. Dziś sygnały ułatwiają wykonywanie polowania, a także wzbogacają obrzędy związane z łowami.